Start
Omhoog
HET CURSIEFJE
DE COLUMN

Het cursiefje dankt zijn ontstaan aan de krantenwereld. Auteurs kregen de opdracht tekstjes op te stellen n.a.v. een of ander waar gebeurd feit.
Om het onderscheid tussen het (objectief-zakelijke) redactionele gedeelte en het (subjectief-persoonlijke) 'literaire' gedeelte duidelijk te maken, werd het stukje oorspronkelijk cursief afgedrukt.
Het cursiefje als genre is vrij moeilijk te omschrijven; onderstaande basiskenmerken kan je echter in elk stukje terugvinden

De column is erg moeilijk in een strakke omschrijving te vatten. De volgende kenmerken vormen de basis van het genre.

Een cursiefje:

- is een korte vrije tekst;
- wordt vaak geschreven in de ik-vorm;
- gebruikt een eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt;
- vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd;
- heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon;
- relativeert de realiteit en verzacht de problemen (door humor);
- typeert de optredende personages slechts in zover dit voor het begrijpen van de tekst nodig is;
- is het resultaat van scherpe observatie van de auteur;
- hanteert zowel taal- als situatiehumor;
- heeft als doel ontspanning te bieden, maar tegelijkertijd ook iets (op een prettige manier) te leren;
- brengt de lezer aan het lachen, maar ontroert hem tegelijk.

De column:

- is een (vrij) korte tekst (vaak één krantenkolom);

- heeft een sobere, eenvoudige stijl: er staat geen woord te veel in;

- kan over allerhande (actuele) realistische onderwerpen gaan;

- wil de lezer telkens met wat nieuws of met een onverwachte invalshoek verrassen;

- is zo geschreven dat de columnist duidelijk herkenbaar is qua ideeëngoed en stijl;

-kan in de meest diverse vormen worden uitgewerkt, maar is meestal geschreven in een
kritische toon, vaak gecombineerd met een humoristische ondertoon;


- heeft als doel de lezer iets te leren en hem aan het denken te zetten.